Zawartosc strony

Na stronie znajdziesz:

  • odnosniki do bezpiecznych stron z darmowym oprogramowaniem do pobrania
  • opisy licencji oprogramowania: freeware, Adware, GNU, Shareware, LGPL, Shared Source, BSD, X11, MPL, NPL, Postcardware, CDDL, CPL, IDPL, IPL, APSL, Artystyczna, SMSware, Abandonware, Donationware, MOLP, OEM, BOX.

Co to jest wolne oprogramowanie?

Wolne Oprogramowanie jest udostepniane na warunkach pozwalajacych uzytkownikowi na jego swobodne studiowanie, rozpowszechnianie i modyfikacje. Licencje na korzystanie z Wolnego Oprogramowania nie zawieraja restrykcji, których celem bylaby maksymalizacja zysku wlasciciela praw autorskich przy jednoczesnym skrajnym ograniczeniu praw uzytkownika. Frey software wolne oprogramowanie, termin uzywany w dwóch zasadniczo róznych znaczeniach: 1. Oprogramowanie, które mozna kopiowac, uzywac, analizowac, modyfikowac, rozprowadzac, etc. bez zadnych ograniczen lub z niewielkimi zastrzezeniami. 2. Oprogramowanie, które mozna kopiowac i uzywac bezplatnie, zwane freeware; lub oprogramowaniem darmowym (w terminologii zwolenników pierwszego rozumienia terminu Frey software). Przeciwienstwem Wolnego Oprogramowania sa programy okreslane jako "wlasnosciowe" (termin ten pochodzi od oryginalnego slowa "proprietary"; czasem bedziemy tez uzywac okreslenia "zamkniete oprogramowanie"). Wiekszosci wlasnosciowych aplikacji nie wolno pod zadnym pozorem modyfikowac. Zazwyczaj jest to zreszta praktycznie niemozliwe, gdyz producent programu nie dostarcza jego kodu zródlowego (a jedynie jego postaci wynikowej - wykonywalnej, zrozumialej dla maszyny). Coraz czesciej zdarzaja sie sytuacje, gdy licencja zabrania nawet prób poznania sposobu dzialania takich programów. Wolno je zainstalowac i uruchamiac tylko na pojedynczym komputerze, nawet jesli uzytkownik korzysta zamiennie z kilku maszyn. Licencje zamknietego oprogramowania miewaja jeszcze jeden zasadniczy cel: maksymalne ograniczenie ewentualnej odpowiedzialnosci producenta, który nie chce odpowiadac za wlasne bledy, a czesto nawet przyznac sie do ich istnienia. Wersje z poprawionymi bledami sprzedaje sie czestokroc jako "nowe" produkty, obarczajac uzytkowników kosztami poprawek, które przeciez powinno zostac dokonane w ramach bezplatnego serwisu. W przypadku Wolnego Oprogramowania takie postepowanie nie jest mozliwe, poniewaz uzytkownik otrzymuje pelen kod zródlowy, pozwalajacy ujrzec jak na dloni wszystkie mechanizmy dzialania programu. Twórcy Wolnego Oprogramowania udostepniaja je bez ograniczen, gdyz cenia sobie te wartosci, które sa fundamentem rozwoju nauki: wspólprace, wzajemna krytyke i wymiane idei. Sadza, ze satysfakcja z dziela cenionego i uzytecznego dla innych jest warta wiecej niz mozna kupic za pieniadze. Dzielo doskonalone przez uzytkowników ma szanse rozwijac sie szybciej niz jego komercyjne odpowiedniki i przetrwac pierwotnego twórce. Chec zysku nie jest dla wspomnianych ludzi wystarczajaco dobrym powodem, by ograniczac przeplyw informacji. Z tego powodu dziela sie swoim dorobkiem z innymi. Sa równiez przeciwnikami patentowania oprogramowania i algorytmów, uwazajac je za wspólny dorobek ludzkosci. Czesto popelnianym bledem jest utozsamianie Wolnego Oprogramowania z oprogramowaniem "niekomercyjnym". W rzeczywistosci Wolne Oprogramowanie mozna sprzedawac, mozna zarabiac na uslugach i wdrozeniach z nim zwiazanych, mozna tez odsprzedawac je wraz z wartoscia dodana. Wolne Oprogramowanie jest uzywane m.in. w polskim Sejmie, Senacie oraz wielu wielkich zakladach przemyslowych. Zawdziecza ono swój sukces nie tylko niskiej (najczesciej zerowej) cenie nabycia, ale i oparciu na podstawowych wartosciach humanistycznych, stawiajacych czlowieka - zarówno twórce, jak i uzytkownika - na pierwszym miejscu. Wolne Oprogramowanie powstaje dzieki wspólpracy grup ludzi z calego swiata. Wokól najpopularniejszych projektów skupiaja sie setki programistów, poswiecajacych swój czas na tworzenie dóbr powszechnego uzytku i doskonalacych w ten sposób swoje umiejetnosci.